meigallos

Penas e medos son meigallo das bruxas. Lamentos e berros da guerra dos mudos. Acompaña o lúgubre ulular da curuxa pousada na escura árbore. Límpida baixas ceibando de teu mal ós condenados. Ceibando a ialma daqueles que gardan torturas. Ceibando das dores antergas. Dores daqueles que tragan sapos e baten na dura pedra. Transparente, tranquila e pura ate rematar na auga que xacia calma. Ondas novas que fan tremer, que ceiban o tempo refén do sentir e envaiñan a espada ferinte do silente. Así son as miñas bágoas.